Γεωπολιτική Μορφολογία

Ο Ινδικός Ωκεανός από τα νότια, η Αραβική Θάλασσα από τα δυτικά και ο Κόλπος της Βεγγάλης από Ανατολής «αγκαλιάζουν» την Ινδία. Από ξηράς, συνορεύει δυτικά με το Πακιστάν, την Κίνα, το Νεπάλ και το Μπουτάν στα βορειοανατολικά και το Μπαγκλαντές και την Βιρμανία στα ανατολικά. Η Ινδία είναι μια χώρα απέραντων εκτάσεων, ενώ αποτελεί τη δεύτερη πιο πυκνοκατοικημένη περιοχή στον πλανήτη. Η ονομασία της προέρχεται από μια αρχαϊκή προσφώνηση του Ινδού ποταμού που τη διατρέχει, γεγονός που μαρτυρά την μακραίωνη ιστορία της που χάνεται στα βάθη των αιώνων. Είναι φυσικό μια χώρα τέτοιας έκτασης να παρουσιάζει μεγάλη ανομοιομορφία, τόσο στη μορφολογία της, όσο και στις κλιματολογικές συνθήκες που επικρατούν. Οι βουνοκορφές των Ιμαλαϊων στα βόρεια εναλλάσονται με εκτάσεις ερήμου, έυφορες κοιλάδες που οριοθετούνται από τον Ινδό ποταμό και τον Βραχμαπούτρα και παράκτιες περιοχές στα νότια για να συνθέσουν ένα πολυποίκιλλο φυσικό τοπίο μεγάλης βιοποικιλλότητας.

Η ανομοιογένεια που χαρακτηρίζει τη γεωγραφική μορφολογία της Ινδίας συνάδει με την πληθώρα διαφορετικών εθνοτήτων και φυλών που συναπαρτίζουν την κοινωνική ταυτότητα της χώρας. Σε διάφορα στάδια της ιστορίας της η Ινδία δέχτηκε ορδές κατακτητών και κύματα προσφύγων που αναμίχτηκαν με τον γηγενή πληθυσμό και παρήγαγαν μια κοινωνία συγκρητισμού και μεγάλου πολιτισμικού πλουραλισμού. Σαν αποτέλεσμα των διαφορετικών πολιτισμικών παραδόσεων των κατοίκων της, στην Ινδία χρησιμοποιούνται 15 διαφορετικές γλώσσες και εκατοντάδες τοπικές διάλεκτοι, ενώ εκτός από τον Ινδουισμό που αποτελεί το κυρίαρχο θρήσκευμα, ευδοκιμούν επίσης ο Βουδισμός, ο Ισλαμισμός, η θρησκεία των Σιχ, ο Χριστιανισμός και ο Ιουδαϊσμός. Σημαντικό μνημείο της ινδικής αρχιτεκτονικής είναι το Ταζ Μαχάλ, ένα μαυσωλείο στην πόλη Άγκρα που έχτισε ο αυτοκράτορας Τζανάν εις μνήμη της γυναίκας του και θεωρείται το κόσμημα της μουσουλμανικής τέχνης και παγκόσμιο αριστούργημα.

Από το 15ο αιώνα μέχρι την οριστική ανεξαρτησία της το 1947 η Ινδία βίωσε το καθεστώς του αποικισμού, καθώς μεγάλες ευρωπαϊκές δυνάμεις, όπως η Πορτογαλία, η Ολλανδία, η Γαλλία και η Αγγλία, στέλνοντας αρχικά περιηγητές, κατέληξαν να εγκαταστήσουν βάσεις και να καταλάβουν διοικητικά μεγάλα τμήματα της χώρας. Ο Πρώτος Πόλεμος της Ανεξαρτησίας εναντίον της Βρετανικής κυριαρχίας έληξε άδοξα, για να στεφεί με επιτυχία το 1947, οπότε και η Ινδία αποτίναξε το ζυγό της Αγγλικής αποικιοκρατίας και επανιδρύθηκε σαν αυτόνομη δημοκρατία. Ο Μαχάτμα Γκάντι υπήρξε μια σπουδαία μορφή στην επαναστατική πορεία της Ινδίας, καθώς με τη χρήση της μη – βίαιης διαμαρτυρίας (ahimsa) συνείσφερε τα μέγιστα στον αγώνα κατά των Βρετανών και προώθησε την αναίμακτη αντίσταση ενάντια στην εκμετάλλευση. Το «μήλο της έριδος» ανάμεσα στην Ινδία και το Πακιστάν αποτελεί η περιοχή του Κασμίρ, που διεκδικούν με αμείωτη ένταση και οι δύο χώρες από το 1947. Και οι δύο πλευρές αμφισβητούν το υπάρχον καθεστώς και το κρατίδιο παραμένει χωρισμένο σε δύο οριακές ζώνες ελέγχου.

Η τέχνη της ταπητουργίας στην Ινδία

Ίσως λόγω της θερμότητας του κλίματος, η ταπητουργία δεν ήταν γνωστή στην Ινδία πριν από το 16ο αιώνα. Η τέχνης της παρασκευής χαλιών εισήχθη στην Ινδία πιθανότατα από το μεγάλο Μογγόλο αυτοκράτορα Αχμπάρ (1556 - 1605) που έφερε από την Περσία υφάντες και επιδέξιους καλλιτέχνες για να διακοσμήσουν το παλάτι του.Κατά τη διάρκεια του 16ου, του 17ου και του 18ου αιώνα πολλά εκλεκτά χαλιά παρασκευάστηκαν στην Ινδία από το πιο ραφιναρισμένο μαλλί και μετάξι. Ορόσημο στην εξέλιξη της Ινδικής ταπητουργίας και στην διαφοροποίησή της από την αντίστοιχη Περσική υπήρξε ο 17ος αιώνας, όπου ένα πιο ιδιαίτερο Ινδικό στυλ αναπτύχθηκε καθώς όλο και περισσότεροι Ινδοί απασχολήθηκαν στην παραγωγη χαλιών και μετάγγισαν τα χαρακτηριστικά της ινδικής ιδιοσυγκρασίας σε μια μορφή έκφρασης που ήταν μέχρι τότε εισαγώμενη. Καθώς η κατασκευή χαλιών συνδέθηκε στενά με την μογγολική κυριαρχία, αναπόφευκτα η πτώση του τελευταίου σήμανε και την παρακμή του πρώτου. Έτσι, από τον 19ο αιώνα, μέχρι κ τα μέσα του 20ου η ποιότητα της ταπητουργίας βρέθηκε σε τέλμα για να αναζωογονηθεί μετά το 1947 και την απομάκρυνση των Βρετανών εμπόρων από τα εργαστήρια ταπητουργίας. Παρόλο που αρκετοί υφάντες μετοίκησαν στο Πακιστάν, η ουσιαστική εκπαίδευση των νέων έδωσε νέα πνοή στην παραγωγή χαλιών. Σήμερα η Ινδία αποτελεί μια μεγάλη δύναμη στον τομέα της ταπητουργίας και παράγει μεγάλες ποσότητες χαλιών διαφόρων ποιοτήτων, συχνα με περσικά και κινέζικα μοτίβα.

Το διακριτικό χαρακτηριστικό των Ινδικών χαλιών, που τα διαφοροποιεί στην παγκόσμια αγορά χαλιού, είναι η μοναδική, έντονη χρωματική τους παλέτα που βασίζεται στο κίτρινο, το ροζ, το ανοιχτό μπλε και το πράσινο, ενώ αναδεικνύεται πιο ζωντανά με τη χρήση της απόχρωσης lac red. Τα σχέδια, παρόλο που οφείλουν πολλά στην Πέρσικη επιρροή, ξεχωρίζουν για την ασύμμετρη και δυνατή αίσθηση εικονογραφίας και την έμφαση στη λεπτομέρεια και την πραγματικότητα. Η διακόσμηση περιλαμβάνει κυρίως νατουραλιστικές απεικονίσεις λουλουδιών και μορφών σε διατάξεις διαφόρων κατευθύνσεων. Εξαιτίας της ροπής των Ινδών ταπητουργών προς το νατουραλισμό, ελάχιστα διακοσμητικά μοτίβα συναντά κανείς στην Ινδική παραγωγή. Έτσι, ο γενικός χαρακτήρας που διέπει τα Ινδικά χαλιά είναι αριστοκρατικός, «πλούσιος» και εξευγενισμένος, με έμφαση στο «συγκεκριμένο» και το «στέρεο», αποπνέοντας μια ζωτικότητα και έναν αισθησιασμό που παραπέμπει στην σάρκα και τις απολαύσεις. Όσον αφορά στο τεχνικό τους μέρος, όλα τα Ινδικά χαλιά έχουν ασύμμετρους κόμπους και ιδιαίτερη πυκνότητα, συνεισφέροντας στην ρεαλιστικότερη απεικόνιση των μορφών.

Η Ghom ή Qum είναι πόλη του βορειοδυτικού Ιράν και θρησκευτική πρωτεύουσα της χώρας. Θεωρείται ένα από τα νεότερα κέντρα παραγωγής χαλιών, μιας κι η συστηματική ενασχόληση με την ταπητουργική τέχνη στην πόλη αυτή ξεκίνησε το 1910. Λίγες δεκαετίες αργότερα, στα μέσα του 20ου αιώνα, η Qum διέθετε μερικά από τα σημαντικότερα εργαστήρια χαλιών που την καθιέρωσαν στον χώρο, δίνοντας της μια από τις πρώτες θέσεις. Έτσι σήμερα η πόλη προβάλλεται και φημίζεται επειδή ακριβώς είναι από τις πιο ισχυρές στα εργαστήρια μεταξωτών χαλιών όχι μόνο σε ολόκληρη την Περσία αλλά παγκοσμίως.

Η πόλη είναι κυρίως διάσημη για τα ολομέταξα χαλιά της, τα οποία μοιάζουν αρκετά με αυτά της πόλης Κashan και διαθέτουν πολύ εκλεπτυσμένη ύφανση. Τα διακοσμητικά σχέδια είναι κυρίως “all over” και περιλαμβάνουν δέντρα της ζωής, boteh[1] και μενταγιόν. Πολύ συχνό είναι κι ένα άλλο σχέδιο, το λεγόμενο “chessboard” ή “compartment design” (σχέδιο χωρισμένο σε πολλά μικρά μέρη). Οι κόμποι είναι sheneh, ασύμμετροι (persian knot) κι η πυκνότητά τους είναι μεγάλη.

Τα χαλιά που προέρχονται από την πόλη Qum συγκαταλέγονται στα πιο ιδιαίτερα και αρίστης τεχνικής κομμάτια που μπορεί να συναντήσει κανείς στο Ιράν. Μαζί με τα χαλιά από τις πόλεις Tabriz, Isfahan και Nain αποτελούν τα αριστουργήματα των περσικών χαλιών. Τα χαλιά Qum εκτός από τα κλασικά παραλληλόγραμμα σχέδια μπορεί να περιλαμβάνουν και τετράγωνα, κυκλικά, οβάλ, διαδρόμους· επίσης πέραν από το μετάξι που θεωρείται χαρακτηριστικό γνώρισμα της πόλης, ως υλικό κατασκευής χρησιμοποιείται σε μικρή έκταση και το μαλλί, είτε μόνο του, είτε αν και σπανίως συνδυασμένο με μετάξι.

Ο ΑΙΩΝ1922 διαθέτει ποιότητες χαλιών από την πόλη Qum που ανήκουν στην τάξη των πιο ιδιαίτερων και αριστουργηματικών ταπητουργικών έργων που έχει να αναδείξει το Ιράν. Οι πολύ υψηλές τιμές τους έρχονται ως αποτέλεσμα των ειδικών επεξεργασιών των νημάτων, του εξαίρετου μεταξιού και της μοναδικής ομορφιάς τους.

 

[1] Boteh: πρόκειται για μοτίβο σε σχήμα αχλαδιού, πολύ συχνό στα περσικά χαλιά. Συνήθως είναι επαναλαμβανόμενο. Ουσιαστικά εικονίζει φύλλα, θάμνους ή κουκουνάρια. Υπάρχουν πολλές παραλλαγές του, άλλες νατουραλιστικές κι άλλες πιο γεωμετρικοποιημένες.

Η αφηρημένη τέχνη αφορά το κίνημα στα εικαστικά, που δεν έχει καμία σχέση με την φυσική απεικόνιση της πραγματικότητας. Ο “αρχηγός” της σχολής αυτής, ο Wassili Kandinsky (1866-1944) την καθόρισε ως μη παραστατική και μη αντικειμενική τέχνη. Η “Abstract Art” ξεκίνησε σχεδόν ταυτόχρονα με την Art Nouveau, σαν αντίποδας με τα φουτουριστικά έργα του κυβισμού, που περιγράφουν μια ιδιότυπη πραγματικότητα, μακράν της πιστής αναπαράστασης των εξωτερικών χαρακτηριστικών της.

Το Φουτουριστικό απορρίπτει την πραγματικότητα με ένα αντισυμβατικό, αφηρημένο και ίσως σουρεαλιστικό τρόπο, ώστε να συνάδει με την “abstract” αντίληψη του καλλιτέχνη και την πνευματική του έκφραση, που εκπέμπει νοηματικά. Πολλοί θεωρούν, ότι η ανάπτυξη της φωτογραφικής τέχνης, κατά κάποιο τρόπο απέκλεισε ή υποτίμησε την πιστή απεικόνιση της πραγματικότητας στη εικαστική τέχνη, αφού η φωτογράφιση ήταν η πλέον ακριβής.

Ο Kandinsky ήταν εκείνος, που εκτός από ιδρυτής της σχολής της αφηρημένης τέχνης, επηρέασε καθοριστικά το πρόσφατο κίνημα του αφηρημένου εξπρεσιονισμού κατά την δεκαετία του 1950. Τελικά, εκείνο που κατέλειπε η αφηρημένη τέχνη στην ζωγραφική, είναι το προνόμιο να μην υποχρεώνεται να εξηγεί την “μεταμόρφωση” σε αφηρημένη της αντικειμενικής πραγματικότητας.

Το Tabriz είναι πόλη του βορειοδυτικού Ιράν με μεγάλη παράδοση στην παραγωγή χειροποίητων χαλιών, από τον 15ο αιώνα. Στα μέσα του 19ου αιώνα το Tabriz ήταν από τις σημαντικότερες πόλεις που εξήγαγαν περσικά χαλιά. Η πόλη Tabriz κατοικείται από Αζέρους που είναι Τουρκόφωνοι και ουσιαστικά βρίσκεται στο νότιο Azerbaizan, το οποίο πολιτικά και διοικητικά ανήκει στην Περσία. Οι Αζέροι ήρθαν πολύ παλιά εκεί από το Τουρκεστάν και κατοίκησαν στη βορειοδυτική Περσία και τη χώρα του Καυκάσου μεταξύ Μαύρης και Κασπίας θάλασσας.

Στα χαλιά Tabriz oι κόμποι είναι συνήθως συμμετρικοί “ghiordes” επιβεβαιώνοντας την Τουρκμενική καταγωγή τους. Υπάρχουν όμως και μερικά Tabriz με ασύμμετρους περσικούς κόμπους “shenneh”. Οι πυκνότητες των κόμπων που είναι πολλές, καθορίζουν και τις διάφορες ποιότητες. Οι περισσότερες κατηγορίες χαλιών Tabriz είναι ακριβές, διότι είναι πολύ ιδιαίτερες και εκλεπτυσμένες. Το χρώμα τους είναι συνήθως ανοικτό μπεζ και δημιουργεί ωραίες αντιθέσεις. Τα χαλιά Tabriz διαθέτουν πολλά καμπυλόγραμμα σχέδια, που περιλαμβάνουν μενταγιόν στο κέντρο και σκηνές κυνηγιού. Πιο σπάνια, μπορούμε να βρούμε  Tabriz με εικονογραφικά σχέδια, ή σε ρόλο επευχιών. Το στημόνι τους είναι από βαμβάκι και έχουν διπλά μάλλινα υφάδια. Έτσι έχουν άλλοτε στημόνι από μετάξι ή περίγραμμα από μετάξι. Υπάρχουν πολλές κατηγορίες χαλιών Tabriz μαλλί με ζωικό μετάξι. Οι επεξεργασίες και οι βαφές σε ένα αυθεντικό Tabriz είναι όλες με φυτικά υλικά (vegetal finish & dying) ώστε να έχουμε ένα καταπληκτικό αποτέλεσμα. Εκτός των εικονογραφικών σχεδίων έχουμε τα floral με λουλούδια και τα Mahi με γεωμετρικά σχέδια. Βεβαίως υπάρχουν και οι προσπάθειες νόθευσης της ποιότητας με βιομηχανικά νήματα, χημικές βαφές και χημικό τρόπο στο φινίρισμα. Έτσι έχουμε “κακέκτυπα αντίγραφα” που όμως η κακή ποιότητα φαίνεται αργότερα με τη χρήση.

Ο Αιών1922, επειδή σέβεται τους πελάτες του, ακόμη και στην εντελώς φθηνή ποιότητα υπάρχουν οι παραδοσιακές επεξεργασίες. Η φθηνή ποιότητα Tabriz είναι απλώς μια νομάδικη “έκδοση” του Tabriz, απόλυτα παραδοσιακή, που δεν μπορεί να συγκριθεί με τις άλλες είκοσι ποιότητες χειροποίητων υψηλής πυκνότητας, από καλλιτεχνικά εργαστήρια της πόλης του Tabriz. Ειδικά οι ποιότητες με τιμή που ξεπερνά τα 2.000€/m2 είναι όλες δημιουργίες των πλέον φημισμένων σε όλο τον κόσμο εργαστηρίων της πόλης και αποκλειστικά των επωνύμων προικισμένων υφαντών με καλλιτεχνικές ανησυχίες. Ο χρόνος που απαιτείται για τα ποιοτικά αυτά χαλιά είναι μακρύς και υπολογιζόμενος με το ακριβό ημερήσιο κόστος της εργασίας των άριστων αυτών τεχνιτών ανεβάζει την τιμή του, που όμως καλύπτεται απόλυτα 

Η διεθνής λέξη “nomad” προέρχεται από την ελληνική λέξη νόμος, νομός, νομή, νομάς. Η αντίστοιχη περσική για τους νομάδες είναι ‘’Ashayer”. Με την λέξη αυτή αναφέρονται ουσιαστικά στο περιβάλλον γύρω από τον ιδιότυπο τρόπο ζωής τους, δηλαδή στις ερήμους, τα πέτρινα βουνά, και τις ξηραμένες εκτάσεις, που στον αχανή ορίζοντα δεν βλέπεις τίποτα, παρά την σκληρότητα της γης και τον συνήθως άγριο ουρανό με βροχές και καταιγίδες. Αυτό το άγριο περιβάλλον και ο κίνδυνος, από άλλους που ενδεχομένως θα επιβουλεύονταν το όποιο φτωχό βιός τους, τους καθόρισε διαχρονικά σαν ικανούς πολεμιστές, ίσως και πολεμοχαρείς.

Αυτοί οι σκληροτράχηλοι πολεμιστές, ήταν εκείνοι που επαναστάτησαν και κυρίως πέτυχαν το 1905 την έστω μικρή συνταγματική μεταρρύθμιση στην Περσία. Οι ίδιοι αντιμετώπισαν, πολεμώντας κατά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο, τους Ρώσους και αντιστάθηκαν αργότερα στην καταπίεση της Ιρανικής κυβέρνησης. Και αυτό γιατί υπάρχουν πολλές εθνολογικές διαφορές και μεταξύ των διαφόρων ετερογενών νομάδικων φυλών, αλλά κυρίως και γενικώς όλων των νομάδων και της εκάστοτε κυβέρνησης της Περσίας.

Η ζωή τους είναι μια συνεχής περιπλάνηση, ένας αρχέγονος τρόπος ζωής, που παραπέμπει σε εποχές πολλών αιώνων προ Χριστού. Τα κοπάδια αιγοπροβάτων που συνοδεύουν, τους παρέχουν, πέραν των γαλακτοκομικών και του κρέατος, άφθονο μαλλί, απαραίτητη πρώτη ύλη για την παραγωγή, έστω και με τα πρωτόγονα μέσα που διαθέτουν χειροποίητων χαλιών. Μέσα από τα χαλιά εκφράζουν όλη την κρυμμένη καλλιτεχνική τους έφεση, δημιουργώντας κυριολεκτικά αριστουργήματα ταπητουργικής τέχνης. Είναι απίστευτο, πως αυτοί οι απλοικοί νομάδες, έχουν μια τόσο υψηλού επιπέδου καλαισθητική, στα χρώματα και στους συνδυασμούς τους, που την ζηλεύουν, μη μπορώντας να την προσεγγίσουν, διάσημοι διεθνώς και ιδιαίτερα ακριβοπληρωμένοι επώνυμοι designers.

Οι νομάδες της Περσίας, πλησίαζαν πριν το Β’ Παγκόσμιο πόλεμο το ήμισυ του Περσικού πληθυσμού. Σήμερα στο Ιράν, εναπόμειναν μόλις δύο εκατομμύρια νομάδες που αντιστέκονται, ή προσπαθούν να αντισταθούν στα θέλγητρα της σύγχρονης ζωής και στα προνόμια που προσφέρονται από την κυβέρνηση, για να εγκατασταθούν στις πόλεις και να “απολαμβάνουν” τις σημερινές ανέσεις. Αυτοί οι ελάχιστοι εναπομείναντες, προέρχονται από διάφορες φυλές Τουρκμένικης, Εφσαρικής και Κούρδικης καταγωγής και είναι εκείνοι που μοναδικά συνεχίζουν να ασχολούνται ακόμη και σήμερα με την παραγωγή αυτών των καταπληκτικών νομάδικων χαλιών.

Περίοπτη θέση έχουν και ξεχωρίζουν, ως εντελώς ιδιαίτερα τα χαλιά της φυλής Gasghai και ειδικά εκείνα που τελειοποιούνται στην μικρή πόλη Abadeh. Είναι γεγονός, ότι νομοτελειακά στις επόμενες δεκαετίες, δεν θα υπάρχουν πλέον νομάδες, γιατί όπως οι περισσότεροι από αυτούς έχουν ήδη απόλυτα αστικοποιηθεί και προσαρμοστεί στον εκεί σύγχρονο τρόπο ζωής. Έχουν εγκαταλείψει εντελώς τον αρχέγονο πατροπαράδοτο, αλλά με πολλές ταλαιπωρίες και δυσκολίες τρόπο ζωής, που ακολουθούσαν πιστά για αιώνες. Αυτόν τον αρχέγονο τρόπο ζωής, που περιελάμβανε υποχρεωτικά, με τελετουργική συνέπεια και θρησκευτική ευλάβεια, την παραγωγή των χειροποίητων χαλιών σαν αναπόσπαστο κομμάτι της ιδιόμορφής ζωής τους.

Αυτό σημαίνει, ότι τα νομάδικα χαλιά, λόγω της εξαιρετικά μικρής πλέον μελλοντικής παραγωγής, θα αποκτήσουν πολύ μεγαλύτερη αξία, αφού θα καταστούν δυσεύρετα, συλλεκτικά και απάνια. Άλλωστε, είναι σχεδόν τα μόνα χαλιά στα οποία παραμένουν αναλλοίωτες όλες οι επεξεργασίες απόλυτα αγνές, πεισματικά χωρίς την εμπλοκή χημείας, παρότι η χρησιμοποίησή της και θα επιτάχυνε την παραγωγή και θα μείωνε θεαματικά το κόστος. Τα ανόθευτα νομάδικα χαλιά, είναι πάντα ως εκ της φύσεώς τους απόλυτα βιολογικά (organic carpets).

Καταστήματα

Καταστήματα

(Έναντι "ΥΓΕΙΑ")
210-6231300
kifisias@aion1922.com
Ωράριο λειτουργίας:
Δε. 10:00 - 20:00
Τρ. 10:00 - 20:00
Τε. 10:00 - 20:00
Πέ. 10:00 - 20:00
Πα. 10:00 - 20:00
Σά. 10:00 - 18:00
Χάρτης Περιοχής και Οδηγίες
(και Αθανασίου Διάκου)
210-9703432
poseidonos@aion1922.com
Ωράριο λειτουργίας:
Δε. 10:00 - 20:00
Τρ. 10:00 - 20:00
Τε. 10:00 - 20:00
Πέ. 10:00 - 20:00
Πα. 10:00 - 20:00
Σά. 10:00 - 18:00
Χάρτης Περιοχής και Οδηγίες
Καλέστε μας δωρεάν στο 800-11-1922-0, για οποιαδήποτε πληροφορία γύρω από τα χαλιά!
custserv@aion1922.com
After Sales Service
210 3000500 (10:00 - 16:00), εκτός Σαββάτου
Copyright © 2018 Αυθεντικά Χειροποίητα Χαλιά ΑΙΩΝ 1922
 

Αυθεντικά Χειροποίητα Χαλιά ΑΙΩΝ 1922: Ο κόσμος της πιστοποιημένης ποιότητας στα χειροποίητα χαλιά και κιλίμια. 

Η μεγαλύτερη και πληρέστερη συλλογή αυθεντικών χαλιών στην Ευρώπη. Χαλιά σε άπειρα σχέδια, χρώματα, αλλά κα σε κάθε πιθανή και απίθανη διάσταση.
 
Καταστήματα χαλιών σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, χιλιάδες αυθεντικά χαλιά ΑΙΩΝ 1922!

 

Επισκέπτες All Time

6245008
Τώρα OnLine: 658