Η φυλή

Η φυλή Mauri είναι ένα από τα παρακλάδια της φυλής Ersari. Τα χειροποίητα χαλιά της οποίας αποτελούν απαύγασμα της ιδιαίτερης ταπητουργικής παράδοσης που διαθέτει η φυλή των Εφσάρων, αντανακλώντας τη μοναδική νομαδική της ταυτότητα. Οι Εφσάροι είναι μια απο τις κυριότερες Τουρκομανικές φυλές του βόρειου Αφγανιστάν και Τουρκεστάν. Μετανάστευσαν από την ανατολική ακτή της Κασπίας Θάλασσας τον 17ο αιώνα προς την κοιλάδα του ποταμού Amu Darya. Μετά τη Ρωσική επανάσταση κινήθηκαν προς το νότο για να συναντήσουν συγγενείς ομάδες. Η Σοβιετική κυβέρνηση εξανάγκασε τους Εφσάρους σε μια ακόμη μαζική μετακίνηση προς το Αφγανιστάν, όπου και διατήρησαν τον τρόπο ζωής και τη θρησκεία τους. Σύμφωνα με εθνολογικούς ισχυρισμούς, οι Εφσάροι είναι απευθείας απόγονοι των Τούρκων Oghuz και πρόγονοι των Σελτζούκων Τούρκων. Οι Εφσάροι είναι μια αρκετά ευρεία φυλή, με πολλά παρακλάδια, που διασπάστηκε από τους Salor και τους Tekke το 15ο αιώνα. Μάλιστα, ορισμένα από τα χαλιά που θεωρούνται Efsari, είναι στην πραγματικότητα Salor, Saryck ή Ουζμπεκικά. Άλλες υπο-φυλές είναι η Kizil – Ayak, η Dali. Τα χαλιά της φυλής Ghum bash επιδεικνύουν μια μεγάλη ποικιλία από “Guls” μέσα στα οποία περιλαμβάνονται το “ertman” και το “tauk nosta” που τη χαρακτηρίζουν. Εξαιτίας της εγγύτητας των Εφσάρων, σε σχέση με τις άλλες Τουρκομανικές φυλές, στα μεγάλα εμπορικά κέντρα της Κεντρικής Ασίας, η εφσαρική οικιακή ταπητουργία έχει να επιδείξει εντυπωσιακή ποικιλία σχεδίων και χρωμάτων. Η Kabul θεωρείται ένα από τα σημαντικά σημεία συγκέντρωσης και εμπορίας εφσαρικών χαλιών, αρκετά από τα οποία είναι σε αποχρώσεις του κόκκινου, του άσπρου και του λουλακί. Οι βαφές που χρησιμοποιούνται για τις αποχρώσεις είναι απόλυτα φυσικές και προέρχονται από ρίζα αλιζαρίου για το κόκκινο, το φυτό λουλάκι για το μπλε και το φλοιό του ροδιού για το κίτρινο.

Τα Χειροποίητα Χαλιά

Τα χειροποίητα χαλιά της ποικιλίας αυτής υφαίνονται στις στέπες των συνόρων μεταξύ Τουρκμενιστάν και Τατζικιστάν, κυρίως στην βορειοδυτική επαρχία Bagdhis. Η ονομασία των χαλιών αυτών έχει αβέβαιη προέλευση, αλλά εικάζεται ότι προέρχεται από την Τουρκμένικη κοινότητα στην όαση Merv, από όπου προήλθε και η ύφανση. Τα χαλιά Mauri είναι αρκετά πυκνά δεμένα, και οι ειδικοί εκτιμούν την πολυπλοκότητα και τις λεπτομέρειες στη δομή τους. Αποτελούνται από μονό υφάδι, ενώ το κάτω μέρος τους είναι επίπεδο. Τα χαλιά Mauri έχουν ελαφρώς λοξά στημόνια με στιβάδες από μονά νήματα. Τα χρώματα των χαλιών αυτών είναι το κόκκινο του αλιζαρίου, το λουλακί, το καφέ, το πορτοκαλί και το πράσινο. Φέρουν συνήθως γεωμετρικά σχέδια, όπως μικρά tekke gul[1].

 

[1] Οδωντωτά οκτάγωνα, σχέδιο gul της φυλής Tekke.

To Kunduz είναι μια πόλη στο Bόρειο Αφγανιστάν και πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας. Ενώνεται οδικά με το Mazar-i Sharif στα δυτικά, την Καμπούλ στα νότια και τα σύνορα του Τατζικιστάν στο βορρά. Στην αρχαιότητα ήταν γνωστό με το όνομα Drapsaka και ήταν ένας τόπος αρκετά σημαντικός που επισκέφτηκε και ο Μέγας Αλέξανδρος. Ο τοπικός πληθυσμός όλης της επαρχίας, περίπου 220.000 αποτελείται από διάφορες φυλετικές ομάδες: Τατζίκους, Aimaq, Ουζμπέκους, Παστούνους και Χαζάρους. Αποτέλεσε το ισχυρό προπύργιο των δυνάμεων των Ταλιμπάν και ήταν η τελευταία πόλη που πέρασε στην κυριαρχία της Βόρειας Συμμαχίας το 2001.

Το Kunduz έχει αναπτύξει ιδιαίτερα τον τομέα της ταπητουργίας, παράγοντας εντυπωσιακά χαλιά με πλούσια, σκοτεινά και φυσικά χρώματα. Τα κυριότερα εμπορικά και υφαντικά κέντρα είναι οι περιοχές Imam Saheb, Qala – I Zal και Chardarah. Τα χαλιά Kunduz, παρότι είναι αρκετά σφιχτοδεμένα, δεν χάνουν την ευκαμψία τους. Οι κυριότερες αποχρώσεις που συναντά κανείς στα χαλιά Kunduz είναι το σκούρο κόκκινο, το κρεμ, το μπλε και περιστασιακά το πράσινο και το κίτρινο. Τα μοτίβα περιλαμβάνουν σχέδια όπως το λεγόμενο “πάτημα του ελέφαντα” ή διάφορα guls της φυλής των Εφσάρων, όπως και από παρακλάδια της τους Yamut, Mori κ.λ.π. ακόμη και συνθέσεις λουλουδιών.

Γεωπολιτική Μορφολογία

Στα βάθη της Ανατολής, στο σταυροδρόμι της Κεντρικής, Δυτικής και Νότιας Ασίας βρίσκεται το Αφγανιστάν. Γειτνιάζει δυτικά με το Ιράν και το Τουρκμενιστάν, βόρεια με το Ουζμπεκιστάν και το Τατζικιστάν και ανατολικά με το Πακιστάν και την Κίνα. Η μοίρα αυτής της χώρας καθορίστηκε σε μεγάλο βαθμό από την ευνοϊκή για το εμπόριο γεωγραφική της τοποθεσία, κι έτσι το Αφγανιστάν αποτέλεσε ισχυρό δέλεαρ για τους κατακτητές όλων των εποχών. Το τοπίο του Αφγανιστάν είναι άγριο και συναρπαστικό, καθώς τεράστια βουνά καλύπτουν ένα μεγάλο μέρος της επιφάνειάς του. Αυτές οι απόκρημνες βουνοκορφές εμπόδισαν μεν την ενότητα των διαφόρων φυλών, βοήθησαν όμως τους ορεινούς λαούς να παραμείνουν ανεξάρτητοι. Μόνο το ένα δέκατο του εδάφους της χώρας είναι γόνιμο, όμως ανάμεσα στα βουνά συναντά κανείς καταπράσινα και εύφορα λιβάδια που αποτελούν μικρές «οάσεις» πράσινου.

Ο πληθυσμός της χώρας, οι Αφγανοί, αποτελούνται από πολλές διαφορετικές φυλές, με τους Παστούνους να αποτελούν την πιο πολυάριθμη φυλή. Άλλες μεγάλες εθνικές κοινότητες είναι οι Τουρκμένοι, οι Τατζίκοι, οι Χαζάροι και οι Ουζμπέκοι. Μεγαλύτερη επίδραση όμως στο σύγχρονο Αφγανιστάν έχει ασκήσει το Ιρανικό στοιχείο και οι Ισλαμικές επιδρομές των Αράβων. Ο ισλαμισμός αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της καθημερινής ζωής και του πολιτισμού του Αφγανιστάν. Δεν είναι απλά το κυρίαρχο θρήσκευμα, αλλά διαπνέει το σύνολο της κοινωνικής ζωής του Αφγανιστάν και εκφράζει μια ολόκληρη κοσμοθεωρία. Παρόλο που το Ισλάμ αποτελεί τον συνδετικό κρίκο όλων των εθνοτήτων που κατοικούν στο Αφγανιστάν, ξεχωριστές παραδόσεις έχουν διατηρηθεί σε διάφορα τμήματα της χώρας, συνιστώντας ένα μωσαϊκό διαφορετικών πολιτισμών και γλωσσών.

Το Αφγανιστάν ταλανίζεται εδώ και πολλά χρόνια από εσωτερικές διαμάχες και από την ανάμειξη ξένων δυνάμεων. Δεν είναι μόνο οι εθνοτικές, αλλά και οι θρησκευτικοπολιτικές διενέξεις που έχουν φέρει τη χώρα σε ιδιαίτερα δυσχερή θέση. Το Αφγανιστάν βρέθηκε στο «μάτι του κυκλώνα» κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, καθώς, ως αντίποινα για τη χρηματοδότηση των μαχητών Μουτζαχεντίν από τις ΗΠΑ, η Σοβιετική Ένωση εισέβαλε στο Αφγανιστάν το 1979, από οπου αποχώρησε το 1989 μετά από διεθνείς πιέσεις και ένα τρομαχτικό αριθμό θυμάτων. Στο πρόσφατο παρελθόν, η άνοδος των φανατικών ισλαμιστών και αντι –Σοβιετικών Ταλιμπάν («Αυτοί που αναζητούν την αλήθεια») στην εξουσία με την υποστήριξη των Αμερικανικών δυνάμεων περιόρισε ακόμα περισσότερο τα δικαιώματα των γυναικών και εγκαθίδρυσε ένα ασφυκτικό κράτος καταπίεσης. Οι Ταλιμπάν εφήρμοσαν μια δική τους, αυστηρή εκδοχή του θρησκευτικού νόμου (σαρία). Χαρακτηριστικό της σκληρότητας και του παραλογισμού που διαπνέει το πανίσχυρο «Υπουργείο Αρετής» είναι το γεγονός ότι υπό το καθεστώς των Ταλιμπάν απαγόρευτηκε η τηλεόραση, ο κινηματογράφος, οι υπολογιστές, το ίντερνετ, η ομοφυλοφιλία, η μοιχεία, κ.τ.λ. Η μετέπειτα υποστήριξή τους προς την Αλ Κάιντα, έστρεψε τους αλλοτινούς συμμάχους Αμερικανούς εναντίον τους και αποτέλεσε και την κυριότερη αιτία για την Αμερικανική επέμβαση το 2001. Το κυριότερο αντίπαλο δέος στους Ταλιμπάν είναι οι δυνάμεις της Βόρειας Συμμαχίας που σχηματίστηκε από Ουζμπέκους, Χαζάρους και Τατζίκους και υποστηρίζεται από το γειτονικό Ιράν, τη Ρωσία και το Τατζικιστάν, καθώς και τις ΗΠΑ. Με την αποκατάσταση της ειρήνης στην περιοχή έγιναν τα πρώτα βήματα για την εγκαθίδρυση της δημοκρατίας. Είναι όμως μια ειρήνη εύθραυστη, που απειλείται συνεχώς από εξτρεμιστικές και τρομοκρατικές ενέργειες. Η χώρα κάνει δειλά βήματα προς την ομαλοποίηση των συνθηκών διαβίωσης και την αναστύλωση των θεσμών της σε μια πιο εκσυγχρονιστική και προοδευτική βάση. Από το 2004, οπότε και ιδρύθηκε το καινούριο σύνταγμα, αρχηγός του κράτους είναι ο Πρόεδρος.

Η τέχνη και η σημασία της ταπητουργίας στο Αφγανιστάν

Η παραγωγή χαλιών στο Αφγανιστάν είναι μια τέχνη με μακραίωνη παράδοση για την οποία η χώρα είναι δικαίως φημισμένη. Από αρχαιοτάτων χρόνων, οι νομάδες έπλεκαν ή ύφαιναν χαλιά ως δάπεδα για τις σκηνές τους, κούνιες για τα παιδιά, σακούλες και για διάφορες άλλες διακοσμητικές ή πρακτικές χρήσεις. Οι πολεμικές διαμάχες προκάλεσαν σημαντική κάμψη στην οικονομία του Αφγανιστάν και δυσχέρυναν το εμπόριο χαλιών. Επίσης, δημιούργησαν ένα μεγάλο κύμα προσφύγων ταπητουργών προς το Πακιστάν, που με την επάνοδό τους στο Αφγανιστάν εγκατέλειψαν την προηγούμενη τέχνη τους και επιδόθηκαν σε άλλα επαγγέλματα σε ποσοστό άνω του 70%. Όλοι αυτοί οι πρώην πεπειραμένοι υφάντες, μετατράπηκαν σε κρατικούς υπαλλήλους του νέου μετά-Ταλιμπάν Κράτους ή σε ιδιωτικές επιχειρήσεις που αναπτύχθηκαν. Έτσι, η παραγωγικότητα των χαλιών βρίσκεται σήμερα σε μια υπολογίσιμη κάμψη, με αποτέλεσμα μείωση προσφοράς και αύξηση ζήτησης και κατά συνέπεια υψηλότερες τιμές. Παρόλα αυτα, τα χαλιά συνεχίζουν να αποτελούν ένα ιδιαίτερα σημαντικό εμπόρευμα για το Αφγανιστάν, ενώ διαδραματίζουν και έναν σημαντικό κοινωνικό ρόλο: είναι μέρος της προίκας της νύφης, ενώ ο αριθμός των χαλιών που κατέχει μια οικογένει αποτελεί ένδειξη πλούτου.

Τα χαλιά του Αφγανιστάν είναι πασίγνωστα για τα περίπλοκα σχέδιά τους που αντανακλούν την μετάδοση της αγροτικής αριστοτεχνίας από γενιά σε γενιά. Τα σχέδια αυτά προέρχονται κυρίως από Τουρκομανικές φυλές, όπως οι Yomut, οι Ersari, οι Saryk, οι Salor και οι Tekke. Η κατασκευή των χαλιών επιτυγχάνεται μέσω ενός τεράστιου δικτύου υφαντών που δουλεύουν σε χωριστά χαλιά στην εξοχή. Η παραγωγή είναι μια οικιακή υπόθεση που διευθύνεται κυρίως από γυναίκες όταν δεν δουλεύουν στους αγρούς. Τα περίφημα αφγανικά χαλιά αφηγούνται από μόνα τους μια ιστορία. Υφασμένα με την ίδια γνώση που η παράδοση φροντίζει να διατηρεί άθικτη, μαρτυρούν τα συναισθήματα και την ιστορία του λαού που τα δημιουργεί. Παράλληλα, σε μια κοινωνία που απαγόρευε την ελεύθερη έκφραση και εκμηδένιζε την ανθρώπινη αξιοπρέπεια των γυναικών, οι υφάντρες έβρισκαν καταφύγιο στην παρασκευή χαλιών, όπου και διοχέτευαν τόσο την δημιουργικότητά τους και έβρισκαν ένα πρόσφορο έδαφος για να εφράσουν τον ψυχικό τους κόσμο. Περίτρανη απόδειξη της σχολαστικώς προσεγμένης φύσεως της ταπητουργίας είναι ο χρόνος που απαιτείται για την ύφανση των χαλιών: για παράδειγμα, ένα μεγάλο χαλί συνήθως χρειάζεται έξι με εννέα μήνες για να ολοκληρωθεί. Το μέγεθος των χαλιών που υφαίνεται είναι σε άμεση συνάρτηση με το μέγεθος του εργαλειού. Έτσι, τα νομαδικά χαλιά είναι σαφώς μικρότερα από τα αντίστοιχα της οικιακής παραγωγής, καθώς για λόγους ευκολίας στη μετακίνηση, οι νομάδες χρησιμοποιούσαν εργαλειούς μικρού μεγέθους. Τα σχέδια και τα χρώματα των αφγανικών χαλιών ποικίλλουν, αλλά ένα από τα πιο τυπικά μοτίβα, είναι το οκταγωνικό πόδι ελέφαντα (Bukhara) που απαντάται κυρίως σε ερυθρές αποχρώσεις, ενώ μια ειδική απόχρωση του πράσινου χρώματος αποτελεί μονοπώλιο του Αφγανιστάν και λίγων ακόμη περιοχών. Το είδος του κόμπου που χρησιμοποιείται στην ύφανση των αφγανικών χαλιών είναι ο κόμπος Ghiordes. Τα Αφγανικά χαλιά θεωρούνται ξεχωριστά χάρη στην ποιότητα μαλλιού που χρησιμοποιείται και την ιδιαίτερα πυκνή ύφανση. Ανάμεσα στα πολλά πλεονεκτήματα των Αφγανικών χαλιών συγκαταλέγεται η ποικιλία των σχεδίων που αντανακλούν την εθνική ποικιλομορφία και η χρήση φυτικών βαφών από καρύδια, ρόδια, λουλούδια και κρεμμύδια.

Τα σχέδια ριγέ είναι παράλληλες γραμμές διαφορετικών χρωμάτων σε αντίθετη απόχρωση (contrast) με την επόμενη εφαπτόμενη ή σε συγγενείς αποχρώσεις. Είναι εξαιρετικά συνηθισμένο ειδικά όταν οι γραμμές είναι αντίθετες χρωματικά μεταξύ τους και προκαλούν εντύπωση και προσοχή. Χρησιμοποιούνται ευρύτατα σαν σύμβολα για να προειδοποιήσουν για κίνδυνο, εμπόδιο κ.λ.π.

Ιστορικά η εφαρμογή του ριγέ σε ρούχα είχε αρχικά αρνητικό θρησκευτικό συμβολισμό., στην συνέχεια αποτέλεσε την στολή για φυλακισμένους, με την έντονη αντίθεση του λευκού-μαύρου, συνεχίζοντας έτσι τον αρνητικό συμβολισμό. Με τα χρόνια όμως, το ριγέ μπήκε στην στολή των ναυτών, σε στολές εργατών αλλά και σχέδιο για σημαίες πολλών κρατών, μετατρέποντας τον αρνητκό συμβολισμό σε απόλυτα θετικό. Πιο πρόσφατα, μετά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο, τα σχέδια ριγέ κατέληξαν να γίνουν η “σημαία” δηλαδή το αγαπημένο σχέδιο όλων των Γάλλων σχεδιαστών της Υψηλής Ραπτικής στο Παρίσι. Όμως, από την εποχή της Art Deco της δεκαετίας του 1920 άρχισαν να παράγονται μεγάλες ποσότητες ριγέ υφασμάτων με χρωματικές αντιθέσεις και με δύο ή τρεις διαφορετικών χρωμάτων γραμμές.

Άλλωστε, ακόμα και η op art (optical art) βασίστηκε σε αυτές ακριβώς τις χρωματικές αντιθέσεις των σχεδίων ριγέ. Ήταν ουσιαστικά η πρόκληση μέσω φαινομενικών οπτικών ψευδαισθήσεων, σε ασπρόμαυρες συνθέσεις. Η Οπ αρτ (Op art) είναι μια έκφραση γεωμετρικής τέχνης, στην αφηρημένη εκδοχή της, που αναπτύχθηκε την δεκαετία του ’60. Όμως, το καλλιτεχνικό της ύφος ανάγεται στην δεκαετία του 1930 με την Ζέβρα (1938) του Victor Vasarhelyi (1906-1997) μια ασπρόμαυρη σύνθεση και την εντύπωση της τρισδιάστατης εικόνας. Αποτέλεσε μάλιστα την δεκαετία του ’60 ένα ιδιαίτερο καλλιτεχνικό ρεύμα, πολύ κοντά στο constructactivism. Το καλλιτεχνικό αυτό ρεύμα μαζί με εκείνο του νεοπλαστικισμού συνδέθηκε κάπως με την “σχολή” Bauhaus της Γερμανίας, στην παράδοση της οποίας ανήκε και ο ανωτέρω Victor Vasarhelyi (Βίκτωρ Βαζαρέλι), που θεωρείται ο πραγματικά αρχικός εκφραστής της.

Το σημαντικό είναι ότι η Op Art εξελίχθηκε στην πλέον δημοφιλή κυρίως μετά την παγκόσμια απήχηση της έκθεσης Op Art στη Νέα Υόρκη το 1965 με τον εντυπωσιακό τίτλο ”Responsive eye”. Τότε, τέθηκε η Op Art σε μια μοντέρνα βάση ευρύτερης ακτινοβολίας. Αυτή η ακτινοβολία, συμπεριέλαβε κυρίως το ριγέ στην contrast έκφρασή του και το κατέστησε το πλέον μοντέρνο, κάτι που τελικά δεν έπαυσε μέχρι τις μέρες μας. Μετά την δεκαετία του ’60, ενώ η Op Art “ξεθώριαζε” το ριγέ παρέμενε στην “οροφή” και καθιερώθηκε σχεδόν ολοκληρωτικά στα ρούχα και ουσιαστικά αποτέλεσε την αφετηρία για την είσοδο των Αμερικανών σχεδιαστών μόδας, σε ένα χώρο που διεθνώς κυριαρχούσε αποκλειστικά το Παρίσι, ενώ σε δεύτερο πλάνο βρισκόταν το Μιλάνο.

Το ριγέ ήταν το σχέδιο που προκαλούσε την άμεση προσοχή με την χρωματική αντίθεση, προβάλλοντας οπτικά ένα “ξάφνιασμα” με περισσότερη ένταση από κάθε άλλο στοιχείο, στον ορίζοντα της όρασης. Έτσι, αυτό το “ξάφνιασμα” του ριγέ με την προκλητικότητά του, ενώ αρχικά έδωσε την έμπνευση στους σχεδιαστές υψηλής μόδας, στην συνέχεια στους σχεδιαστές υφασμάτων και κουρτινών, κατέληξε να αποτελέσει πρόσφατα αυτό το ίδιο το ριγέ το “ασφαλές” στην διαχρονικότητά του, μοντέρνο για τους φημισμένους Art Designers των μοντέρνων χειροποίητων χαλιών.

Πρακτικά, το ριγέ contrast έχει εφαρμογή στα ρούχα γιατί το vertical stripes αδυνατίζει, ενώ το horizontal το αντίθετο. Σε αυτή την βάση, οι Αρχιτέκτονες και οι Interior Designers “έπαιζαν” και “παίζουν” πάντα με το ριγέ γιατί το κομποζάρουν είτε ως vertical είτε ως horizontal. Αυτό γίνεται για να παρουσιάσουν κάποιο στοιχείο επίπλου ή διακοσμητικό στην ευρύτερη ή στην στενότερη εκδοχή, ανάλογα με τις καλαισθητικές επιταγές του κάθε χώρου. Επίσης, η ανάμειξη των χρωμάτων στο ριγέ σε αντίθεση με το μονόχρωμο, δίνει την δυνατότητα σε πιο εύκολους χρωματικούς συνδυασμούς. Σε αυτή την λογική, στα χαλιά άρχισε να χρησιμοποιείται σαν ένα μοντέρνο σχέδιο που βοηθάει τους χρωματικούς συνδυασμούς άλλων στοιχείων όπως κουρτίνες, υφάσματα επιπλώσεων, ενώ εκπέμπει μια έκφραση λιτού και μοντέρνου ταυτόχρονα.

Το σημαντικό σε ένα ριγέ χειροποίητο χαλί είναι, ότι σε αντίθεση με ένα τυπικά μοντέρνο έχει διαχρονική αξία παραμένοντας πάντα επίκαιρο και ξεχωριστά μοντέρνο. Επίσης, όταν έχουμε χαλιά ριγέ με πολλά χρώματα, έχουμε εξασφαλίσει την απόλυτη χρωματική αρμονία με τα υπόλοιπα στοιχεία του σπιτιού. Είναι αξιοσημείωτο, ότι η σύγχρονη διακόσμηση, όπως ακριβώς και η μόδα στα ρούχα, παρουσιάζει συνεχείς χρωματικές αλλαγές. Όμως το ριγέ, όταν μάλιστα το συναντούμε στη συνήθη μορφή multi, δηλαδή η απόλυτη πολυχρωμία, είναι πάντα σύμφωνα με την τρέχουσα μόδα. Σήμερα, η συγκεκριμένη μόδα, όπως όλα δείχνουν από τις διαδοχικές εξελικτικές προτάσεις των Interior Designers, τα ριγέ θα είναι και πάλι η επερχόμενη απόλυτη έκφραση του Fashion Trend για το 2022.

Αν λοιπόν θέλετε να προηγηθείτε της επερχόμενης μόδας και όχι να είστε οι ουραγοί, ακολουθώντας την και θέλετε να είστε εσείς εκείνοι οι πολύ “μπροστά” στο ανώτερο επίπεδο αυτής της εντελώς μοντέρνας, αλλά εκλεπτυσμένης καλαισθητικής, τότε τα ριγέ σε κάθε σχεδιαστική και χρωματική έκφανσή τους πρέπει αποκλειστικά να αποτελούν την μοναδική επιλογή σας.

Το χαλί είναι ένα από τα αρχαιότερα προιόντα. Στους μυθικούς χρόνους το χαλί χρησιμοποιείτο σαν κάπα, στη συνέχεια σαν εσωτερικό κάλυμμα και πόρτα σκηνών, σκέπασμα και έπειτα στρωσίδι. Αυτή η ανάγκη εξελίχθηκε σε χειροτεχνία, καλλιτεχνική έκφραση, εκλεπτυσμένη τεχνοτροπία, για να προκύψει από τον συνδυασμό τους ένα έργο τέχνης, ένα χειροποίητο χαλί.

Τα χειροποίητα χαλιά Ανατολής δεν είναι μόνο έργα τέχνης, είναι και ένα ταξίδι στο χρόνο και το χώρο ενός βασιλείου καλλιτεχνίας, ομορφιάς και γοητείας. Κανένα άλλο αντικείμενο τέχνης εκτός από το χειροποίητο χαλί δεν έχει τόση μεγάλη ιστορική συνέχεια, μέσα από το πέρασμα των αιώνων και ανάμεσα σε τόσους λαούς και πολιτισμούς. Από το πασίγνωστο χαλί Pazyrk Carpet, που ανακαλύφθηκε σε μια αρχαία νεκρόπολη της Σιβηρίας, μέχρι και τα σύγχρονα χαλιά με τα εκλεπτυσμένα μοτίβα και σχέδια, βρισκόμαστε μπροστά σε μια μοναδική μορφή τέχνης υψηλού κύρους, συμβολισμού και κουλτούρας μέσα από το χειροποίητο χαλί, που έχει αφήσει τη σφραγίδα του σε πολλές χώρες της Ανατολής.

Ο όρος “ανατολίτικα χαλιά” προσδιορίζει τα χειροποίητα χαλιά που παράγονται εδώ και περίπου 2.000 χρόνια, με πανομοιότυπες τεχνικές, σε χώρες που βρίσκονται σε μια τεράστια γεωγραφική ακτίνα που ξεκινά από την Τουρκία και τη Βόρεια Αφρική και καταλήγει στην Κίνα. Με το πέρασμα των αιώνων, τις πολιτιστικές και πληθυσμιακές ζημώσεις, τα χειροποίητα χαλιά με τον χρηστικό και καλλιτεχνικό τους χαρακτήρα γίνονται αντιπροσωπευτικά δείγματα κουλτούρας και βρίσκονται σε άμεση συνάρτηση με τη θρησκεία, τη φιλοσοφία και την ύπαρξη αυτών των λαών.

Όλες αυτές οι ασιατικές χώρες της γεωγραφίας των αυθεντικών χαλιών είναι κατά βάση ισλαμικές. Σε μερικές το Ισλάμ συνυπάρχει με το Βουδισμό και σε άλλες με τον Ινδουισμό. Η πίστη που υπαγορεύουν αυτές οι θρησκείες αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο στη φιλοσοφία του χειροποίητου χαλιού. Έτσι εδώ δεν έχουμε μια κατασκευή έστω καλλιτεχνική, με φυσικό τρόπο και υλικά, έχουμε το τελετουργικό κομμάτι της θρησκείας που είναι η κατασκευή του χαλιού. Αν, αναφορικά με το χειροποίητο χαλί, πάμε μερικούς αιώνες πίσω και φανταστούμε το φυσικό περιβάλλον των φτωχών αυτών χωρών, που ήταν στέπες, έρημοι ή άγριες βουνοκορφές, θα συναντήσουμε τους νομάδες δηλαδή τους ανθρώπους που ζούσαν μετακινούμενοι από περιοχή σε περιοχή για να εξασφαλίσουν τροφή για τα ζώα τους και τους ίδιους. Σ’ αυτούς λοιπόν το χαλί που είναι ένα καλλιτεχνικό προιόν, είναι η άμυνα, η δημιουργία, ο πολιτισμός της καθημερινότητάς τους.

H εργασία αυτή, η δημιουργία του χειροποίητου χαλιού, είναι πνευματική, γιατί δημιουργεί ανάταση του πνεύματος, της ψυχής και του συναισθήματος κι έτσι καθίσταται πολύ ανώτερη από οποιαδήποτε άλλη που εξασφαλίζει απλά την επιβίωση. Η εργασία αυτή της δημιουργίας του χειροποίητου χαλιού, αποτελεί το σχολείο για τα παιδιά τους, που από τη νηπιακή ηλικία μαθαίνουν την τέχνη του χειροποίητου χαλιού αρχικά σαν παιχνίδι και ύστερα σαν επινόηση, καλλιτεχνία, αξιοποίηση των υλών και στοιχείων της φύσης και εφαρμογής στο χειροποίητο χαλί. Για τους πιστούς Ισλαμιστές με τα σκοταδιστικά σύνδρομα, η παραγωγή χαλιών είναι το βήμα των λόγων που δεν εκφώνησαν, είναι η εφημερίδα που δεν διάβασαν, μέσα από το χειροποίητο χαλί. Η δημιουργία του χειροποίητου χαλιού, είναι ο τρόπος που παράγουν φιλοσοφία, είναι η προετοιμασία για την επόμενη ζωή στον Παράδεισο. Φυσικά όλα αυτά αποτυπώνονται στους συμβολισμούς των χρωμάτων και των σχεδίων πάνω στο χαλί, πράγμα που στις δυτικές κοινωνίες αποτελεί αντικείμενο λαογραφικής έρευνας.

Φεύγοντας λίγο από τις χώρες της Ανατολής, και ψάχνοντας λίγο στο δικό μας ελληνικό παρολθόν, ανακαλύπτουμε πως και στις δικές μας αρχαίες πηγές, γίνεται αναφορά στο χαλί. Έτσι, στον Όμηρο ο “τάπης” (χαλί) έχει την ίδια χρήση με σήμερα. Στην πρώιμη ιστορική εποχή οι τάπητες (χαλιά) αποτελούσαν εργόχειρα βασιλισσών, ενώ αργότερα στον “χρυσό αιώνα του Περικλή” διακόσμησαν τα διάφορα μεγαλοπρεπή οικοδομήματα, όπως ο Παρθενώνας, αλλά και στρώνοντας τα χαλιά ειδικά για τις τελετές υποδοχής των νικητών, μετά από κάποιες σημαντικές μάχες. Στον “Αγαμένονα” του Αισχύλου, ο νικητής του Τρωικού πολέμου, διστάζει να πατήσει στα χαλιά που είχε στρώσει η Κλυταιμνήστρα για να τον τιμήσει λέγοντας χαρακτηριστικά πως αυτά τα χαλιά είναι προορισμένα για θεούς και όχι βασιλείς. Από τον Ηρόδοτο και τον Ξενοφώντα προβάλλεται σαν κοιτίδα του χαλιού η Μεσοποταμία, η χώρα που βρίσκεται στον Τίγρη και τον Ευφράτη. Ήταν φυσικό να αναπτυχθεί η παραγωγή των χαλιών σε αυτή την εύφορη τεράστια περιοχή με τα πολλά νερά αυτών των δύο μεγάλων ποταμών και των άπειρων παραποτάμων τους. Στην αρχαιότητα, όπου υπήρχε καταρχήν οικονομική ανάπτυξη και στην συνέχεια νερό για φινίρισμα, αναπτύχθηκε έντονη παραγωγή χαλιών.

Η διάδοση των χειροποίητων χαλιών της Ανατολής στη Δυτική Ευρώπη, όχι σαν Μετανάστευση Τέχνης, αλλά σαν διακοσμητικό αντικείμενο, επιτεύχθηκε στους βυζαντινούς χρόνους. Διευρύνθηκε όμως από τους Άραβες και τους Οθωμανούς που πρόσφεραν χαλιά σαν δώρα σε βασιλείς και ηγεμόνες. Οι Σταυροφόροι μετέφεραν σαν λεία πολλά χειροποίητα χαλιά. Η απόκτησή τους ήταν στοιχείο οικονομικής ευημερίας αλλά και πνευματικής υπεροχής αφού κάθε χαλί αντικατόπτριζε την ψυχοσύνθεση και το πνεύμα του δημιουργού του, όπως οι ζωγραφικοί πίνακες. Εξάλλου πολλοί ζωγράφοι της Αναγέννησης χρησιμοποίησαν στοιχεία με επιρροές από τα ανατολίτικα χαλιά. Με τα χρόνια, αυτό το προνόμιο απόκτησης χειροποίητων χαλιών πέραν των ηγεμόνων επεκτάθηκε και στους ευγενείς και τους αριστοκράτες. Μετά τη Γαλλική Επανάσταση απλώθηκε η απόκτηση χειροποίητων χαλιών σε μεγάλα τμήματα των αστικών ευρωπαικών πληθυσμών, αλλά αποκλειστικά εκείνων με υψηλά εισοδήματα.

Στο πρόσφατο παρελθόν, μετά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο, το χειροποίητα χαλί συνέχιζε να αποτελεί αντικείμενο πολυτέλειας, γι’ αυτό είχε πολύ υψηλούς δασμούς και φόρο πολυτελείας, που στην τιμή εξαγωγής τους επιβαρύνονταν πάνω από 200% της αξίας, και επιπλέον πάνω στο άθροισμα αξίας και δασμών είχε επιπρόσθετα επιβαρυνθεί με 36% ΦΠΑ. Αυτό το υψηλό κόστος, ήταν απαγορευτικό για τα χειροποίητα χαλιά και αφορούσε το 95% του πληθυσμού των ευρωπαικών χωρών, όπως και της Ελλάδας, που υποχρεωτικά στράφηκαν σε χαλιά μηχανής και μοκέτες. Όμως, μετά την παγκοσμιοποίηση στις αρχές της δεκαετίας του ’90 και την ταυτόχρονη κατάργηση των πρόσθετων εθνικών δασμών και φόρων, οι τιμές των χειροποίητων χαλιών έγιναν πιο προσιτές και αυξήθηκε η ζήτηση, προκαλώντας μια αντίστοιχη αύξηση της παραγωγής τους, στις διάφορες χώρες της Ανατολής. Τελικά, μαζί με την απελευθέρωση από δυτικούς δασμούς, όλων των προιόντων τους, πέραν των χειροποίητων χαλιών, ανέβασε ανέλπιστα το βιοτικό τους επίπεδο οικονομικά, αλλά και σε κάθε άλλο τομέα κοινωνικής πρόνοιας και πολιτισμού αντίστοιχα.

Περιεχόμενα: CarpetPedia

Καταστήματα

Καταστήματα

(Έναντι "ΥΓΕΙΑ")
210-6231300
kifisias@aion1922.com
Ωράριο λειτουργίας:
Δε. 10:00 - 18:00
Τρ. 10:00 - 18:00
Τε. 10:00 - 18:00
Πέ. 10:00 - 18:00
Πα. 10:00 - 18:00
Σά. 10:00 - 18:00
Χάρτης Περιοχής και Οδηγίες
(και Αθανασίου Διάκου)
210-9703432
poseidonos@aion1922.com
Ωράριο λειτουργίας:
Δε. 10:00 - 18:00
Τρ. 10:00 - 18:00
Τε. 10:00 - 18:00
Πέ. 10:00 - 18:00
Πα. 10:00 - 18:00
Σά. 10:00 - 18:00
Χάρτης Περιοχής και Οδηγίες
Καλέστε μας δωρεάν στο 800-11-1922-0, για οποιαδήποτε πληροφορία γύρω από τα χαλιά!
custserv@aion1922.com
After Sales Service
210 3000500 (10:00 - 16:00), εκτός Σαββάτου
Copyright © 2018 Αυθεντικά Χειροποίητα Χαλιά ΑΙΩΝ 1922
 

Αυθεντικά Χειροποίητα Χαλιά ΑΙΩΝ 1922: Ο κόσμος της πιστοποιημένης ποιότητας στα χειροποίητα χαλιά και κιλίμια. 

Η μεγαλύτερη και πληρέστερη συλλογή αυθεντικών χαλιών στην Ευρώπη. Χαλιά σε άπειρα σχέδια, χρώματα, αλλά κα σε κάθε πιθανή και απίθανη διάσταση.
 
Καταστήματα χαλιών σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, χιλιάδες αυθεντικά χαλιά ΑΙΩΝ 1922!

 

Επισκέπτες All Time

6288100
Τώρα OnLine: 483